سندرم تونل تارسال پا و هر آنچه لازم است در مورد آن بدانید

سندرم تونل تارسال پا و هر آنچه لازم است در مورد آن بدانید

سندرم تونل تارسال هنگامی رخ می دهد که عصب تیبیال خلفی که در امتداد کانال تارسال در داخل مچ پا و پا قرار دارد، فشرده و آسیب دیده شده و باعث التهاب می شود.

این وضعیت، همچنین به عنوان TTS شناخته می شود، معمولا ناشی از بیش از حد استفاده کردن از پا رخ می دهد، مثلا پیاده روی زیاد و یا تمرینات ورزشی زیاد که به پا فشار وارد کند و یا حتی ایستادن زیاد.

اما TTS همچنین می تواند به طور ناگهانی پس از آسیب های بسیار جزئی و یا خود به خودی، بدون دلیل روشنی بروز کند.

نکته هایی سریع در مورد سندرم تونل تارسال

  • TTS یک وضعیت نسبتا نادر است.
  • موارد شدید و یا درمان نشده ممکن است باعث آسیب عصبی دائمی شود.
  • تمریناتی برای کاهش عارضه بافت های آسیب دیده باید انجام شود.

راه های درمان سندرم تونل تارسال

خط اول درمان TTS RICE است که در آن استراحت، یخ درمانی، فشرده سازی مورد استفاده قرار می گیرد.

همچنین داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی غیرمستقیم یا NSAID ها مانند استامینوفن یا ایبوپروفن می توانند باعث بهبود علائم شوند.

تزریق درمانی: برای علائم بسیار دردناك یا غیر فعال، داروهای ضد التهاب مانند كورتیكواستروئید و بیحس كننده های موضعی به طور مستقیم به عصب تزریق می شود.

دستگاه های ارتوپدی و کفش های اصلاح شده: متخصصان می توانند کفش های تخصصی با درجاتی که به حمایت از قوس پا  و کنترل حرکات پا کمک کنند و می تواند موجب کاهش تحریک عصب التهابی و بافت اطراف آن شود. کفش هایی نیز برای جلوگیری از درد در هنگام استراحت وجود دارند.

برای موارد شدیدتر و مزمن تر، گزینه های درمانی تهاجمی بیشتر، مانند دستگاه های اصلاحی و درمانی و در برخی موارد، جراحی مورد استفاده قرار می گیرد.

سندرم تونل تارسال پا و هر آنچه لازم است در مورد آن بدانید

انواع فیزیوتراپی مورد استفاده برای TTS عبارتند از:

  • درمان اولتراسوند
  • طب سوزنی
  • درمان دستی یا کایروپراکتیک 

سندرم تونل تارسال چگونه تشخیص داده می شود؟

یک پزشک به طور معمول با انجام معاینه فیزیکی، تمام علائم را مورد بررسی قرار داده و سندرم تونل تارسال را تشخیص می دهد.

آزمایش های تشخیصی مورد استفاده برای تأیید و تشخیص سندرم تونل تارسال عبارتند از:

  • الکترومیوگرافی یا ماهیچه نگاری برقی
  • سرعت هدایت عصبی (EMG / NCV)
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا MRI
  • اشعه ایکس

سندرم تونل تارسال پا و هر آنچه لازم است در مورد آن بدانید

عوامل خطر سندرم تونل تارسال

اگر چه هر کسی می تواند TTS را در هر سنی بروز کند، برخی از عوامل خطر ابتلا به بیماری را افزایش می دهد.

عوامل خطر برای TTS عبارتند از:

  • پای ضربدری
  • پای پرانتزی
  • آرتریت روماتوئید
  • آرتروز
  • دیابت و سایر شرایط متابولیک
  • آسیب به مچ پا یا آسیب به پا
  • شغل هایی که نیاز به ایستادن یا پیاده روی برای مدت زمان طولانی، مانند خرده فروشی، آموزش، مکانیکی دارند
  • کفش های نا مناسب که اجازه می دهند پا را به سمت داخل و یا خارج منحرف شود
  • بیماری عصبی
  • کیست ها، تومورها یا توده های کوچک در ناحیه پا و مچ پا
  • سینوویت پرولیفراتیو یا التهاب غشای سینوویال
  • رگهای واریس یا ملتهب، رگهای بزرگ شده
  • ناهنجاری های پا
  • دیستروفی سمپاتیک رفلکس
  • شرایط نوروپاتی محیطی
  • ادم پا برجاست یا تورم، بخصوص مربوط به حاملگی
  • اضافه وزن داشتن

عوارض جانبی سندرم تونل تارسال

TTS باعث ایجاد درد در داخل مچ پا و پایین پا می شود، هر چند می تواند بر بالای پا نیز تاثیر بگذارد. TTS شبیه به سندرم تونل کارپال است که شامل یک عصب در یک فضای مشترک باریک، محدود و شبیه به تونل می شود.

سندرم تونل تارسال پا و هر آنچه لازم است در مورد آن بدانید

علائم معمول سندرم تونل تارسال عبارتند از:

  • سوزش، درد
  • مور مور شدن
  • سوزش
  • احساس شوک الکتریکی
  • ناتوانی در انعطاف پذیری، خم شدن و جلوگیری از انگشتان پا
  • از دست دادن حس در انگشتان پا و پایین و دو طرف پا
  • سوزن سوزن شدن پا

نکته پایانی

موارد جزئی TTS می تواند به طور قابل توجهی با ۴۸ ساعت استراحت و مصرف داروهای بدون نسخه بهبود بخشد. اما درمان نشدن TTS مزمن ممکن است غیر فعال شود و باعث آسیب دائمی عصبی شود.

یک فرد باید هر زمان که علائم  TTS را حس کرد، با پزشک مشورت کند. طیف گسترده ای از درمان ها، داروها و دستگاه های اصلاحی برای کمک به درمان بیشتر علائم TTS وجود دارد.

هرگونه کپی برداری با نام هلو دکتر مجاز می باشد

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *