بیماری کروتزفلد جاکوب چیست و چه درمانی برای آن وجود دارد؟

بیماری کروتزفلد جاکوب

بیماری کروتزفلد جاکوب  (CJD) یک اختلال مغزی نادر، دژنراسیون و همیشه مرگبار است.  به طور معمول، شروع علائم در حدود ۶۰ سالگی رخ می دهد . سه دسته عمده CJD وجود دارد:  CJD پراکنده، CJD ارثی و CJD  دریافت شده است. در حال حاضر هیچ تست تشخیصی برای CJD وجود ندارد. اولین نگرانی این است که از اشکال قابل درمان زوال عقل مانند انسفالیت یا مننژیت مزمن عبور شود .

تنها روش تایید تشخیص CJD توسط بیوپسی مغزی یا کالبد شکافی است.  در بیوپسی مغز، یک جراح مغز استخوان یک قطعه کوچک از بافت از مغز بیمار را حذف می کند به طوری که می تواند توسط یک متخصص مغز و اعصاب بررسی شود . از آنجا که تشخیص صحیح CJD به بیمار کمک نمی کند، بیوپسی مغزی کنار گذاشته می شود . در حالی که CJD را می توان به دیگران انتقال داد، خطر این اتفاق بسیار کم است.

 درمان بیماری کروتزفلد جاکوب 

هیچ درمانی وجود ندارد که بتواند CJD را خوب یا کنترل کند . درمان فعلی با هدف کاهش علائم و ایجاد وضعیت بهتر برای بیمار است . داروهای ضد افسردگی می تواند به کاهش درد کمک کند و داروهای کلونازپام و والپروات سدیم ممکن است به  تسکین گرفتگی عضلانی ناخواسته کمک کند.

بیماری کروتزفلد جاکوب

پیش آگاهی

حدود ۹۰ درصد از بیماران در عرض یک سال می میرند.  در مراحل اولیه بیماری، بیماران ممکن است حافظه ناکافی، تغییرات رفتاری، عدم هماهنگی و اختلالات بینایی داشته باشند.  همانطور که بیماری پیشرفت می کند، فرد دچار اختلال روانی می شود و حرکات ناخواسته، نابینایی، ضعف اندام ها و کما ممکن است رخ دهد.

چه تحقیقاتی در این زمینه انجام شده است؟

نظریه علمی پیشرو در این زمان ثابت می کند که CJD ناشی از یک پروتئین به نام پریون است. اشکال بی ضرر و عفونی پروتئین پوزون تقریبا یکسان است، اما شکل عفونی شبیه پروتئین نرمال است . محققان بررسی می کنند که آیا عامل انتقال، در واقع یک پریون است و سعی دارند عواملی که نفوذپذیری پریون را تحت تاثیر قرار می دهند کشف کنند  و اینکه چگونه اختلال به مغز  آسیب می زند را بفهمند.

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *